Hoe gaat het?

Door BladeSlayer1000 op vrijdag 21 april 2017 12:29 - Reacties (6)
Categorie: Operatie/Revalidatie, Views: 2.444

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik een ongeluk had met mijn been, waardoor mijn leven in een klap veranderden. Nu ben ik zover om eens terug te kijken wat er allemaal is gebeurd in mijn omgeving en met mij zelf.

De pijnblokkade die destijds is geplaatst is inmiddels verwijderd en volg ik speciale fysiotherapie bij het ziekenhuis waar ik ben behandeld om mijn doorbloeding in mijn linker bovenbeen en mijn gehele rechter been goed te houden.

Verder gaat het met het accepteren van de beperking steeds beter, ik leer dingen doen op een andere manier, en om naar de voordelen te kijken in plaats van de nadelen.

Mijn huis is compleet aangepast, ik kan nu zelfstandig bijna alles doen, en krijg bij dingen die ik niet kan hulp van mijn ouders of vrienden. Over vrienden gesproken hebben ze zich aangepast aan mij, ze komen nu langs, en laatst zijn we voor het eerst sinds mijn beperking weer wezen zwemmen met zijn alle, iets waar ik zeker van heb genoten.

Er kwam ook onverwacht een aanbod uit een onverwachte hoek, toen ik bij de na controle was van de wonden, kwam er (in overleg) een ander persoon naar binnen. Achteraf bleek het een bestuurslid te zijn van het ziekenhuis waar ik wordt behandeld met de vraag of ik in vaste dienst wou voor hun als begeleider. Ik heb niet eens nagedacht en zei ja!
Nu is mijn taak om patiŽnten die de mogelijkheid hebben om hun te begeleiden naar hun afdeling mochten ze het niet vinden. Verder help ik de technische dienst bij kleine taken die ik kan uitvoeren.

Nu hoor ik de vraag opkomen hoe doe je de patiŽnten begeleiden? De meeste patiŽnten die aankomen in het ziekenhuis hebben zelf een beperking en hebben een rolstoel of ander hulpmiddel om voor te bewegen. Ik rol in met de patiŽnt mee naar de afdeling.

Al met al gaat het redelijk goed met mij, sommige dingen zijn zwaar andere heb ik nog moeite mee maar de toekomst ziet er goed uit, allemaal met dank aan de specialist, mijn familie en mijn vrienden.

1 klap en alles veranderd

Door BladeSlayer1000 op zaterdag 11 februari 2017 23:54 - Reacties (19)
Categorie: Operatie/Revalidatie, Views: 6.842

Het is al een tijd geleden dat ik iets heb geschreven op mijn blog, en dat allemaal met een reden.

Het begon allemaal een aantal weken geleden, de dag dat ik mijn knie uit de kom schoot tijdens het doen van dagelijkse werkzaamheden. Direct heeft mijn vader 112 gebeld, en die hebben mij naar naar een gespecialiseerde kliniek gebracht waar ik al 5 jaar bekend ben met mijn problemen.

Eenmaal daar aangekomen ging alles heel snel, ik krijg pijnstilling, er werden foto’s gemaakt. Mijn rechter knieschijf zat achterin mijn been, en mijn kuitbeen was verdraaid. De enige oplossing om dit probleem op te lossen was een operatie die na verwachting 6 uur ging duren. Direct werd ik onder narcose gebracht, en naar de operatiekamer gebracht. Tijdens de operatie werd meer duidelijk. Er waren diverse spieren gescheurd en een zenuw is beschadigd. Uiteindelijk duurde de hele ingreep 9 uur.

De volgende dag kwamen de artsen uitleggen wat ze allemaal hadden gedaan, ze hebben het kuitbeen terug gedraaid, mijn knieschijf terug geplaatst en een tijdelijke pijnblokkade aangebracht in mijn bovenbeen om de pijn te beperken. De bloedsomloop was niet beschadigd, de spieren zouden zichzelf herstellen, maar de zenuw niet met als gevolg dat alles onder mijn knie geen gevoel meer had. De toekomst die op mij af kwam was direct heel duidelijk; zelfs met zware revalidatie is de kans dat ik ooit kan lopen minimaal, de kleine stukken die ik voorheen nog kon lopen moest ik vergeten. Dit kwam in als een bom, bij zowel mij, mij familie en vrienden.

Na 2 weken ter controle in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik eindelijk naar huis. Thuis aangekomen kwam ik toch veel dingen tegen die ik voorheen allemaal wel kon doen, en nu ineens niet meer. Ik kon niet meer zelf een glas pakken uit de kast, koken, iets van de bovenste plank pakken bij mijn bureau of zelf boodschappen doen.

Veel dingen zijn om mij heen veranderd, met boodschappen doen heb ik personeel van de winkels die mij helpen om dingen te pakken, zijn alle probleem punten die er nog waren in mijn huis aangepast. In plaats van naar vrienden toe te gaan, komen hun nu naar mij toe, heb ik ontslag moeten nemen bij mijn werk.


Nu ben ik opzoek naar een nieuwe baan, en tegelijk mijzelf aan het oriŽnteren naar omscholing. Ook heb ik hulp gekregen bij het accepteren dat ik voor altijd in een rolstoel moet zitten en veel dingen die ik vroeger deed niet meer kan doen.

Zo zie je maar, dat je leven in 1 klap met het doen van dagelijkse werkzaamheden kan veranderen. Daarom 1 bericht naar iedereen die dit leest, geniet van iedere dag, het kan zomaar veranderen.

Mochten er vragen zijn, stel ze gerust. Als ik er geen antwoord op wil geven zal ik dit eerlijk toegeven.