Waar het allemaal begon deel 2

Door BladeSlayer1000 op maandag 28 augustus 2017 21:39 - Reacties (8)
Categorie: Operatie/Revalidatie, Views: 2.228

In deel 1 heb ik geschreven wat er allemaal was gebeurd voorgaande mijn operatie, en hoe mijn levensloop toen eruit zag. In deel 2 ga ik verder in op mijn operatie, en mijn herstelperiode.

Eindelijk was het zo ver! De operatie die mij van de pijn zou moeten gaan wegnemen zou gaan plaatsvinden. Om 9 uur in de ochtend melde ik mijzelf met een grote lach op de verpleegafdeling wachtend in volle spanning op de operatie. Om 10 uur was het eindelijk zo ver, werd ik naar de OK gebracht. De operatie zou 4 uur duren. Helaas was dit niet het geval, en duurde de gehele operatie 8 uur.

Eenmaal op de verkoeverkamer bijgekomen, keek ik met trots naar mijn voeten in het gips, het gips liep rechter dan mijn voeten voorheen waren. Dat was voor mij een wonder, iets waar ik jaren op had gewacht.

De dagen erna gingen voorspoedig, met veel pijnklachten een onverwacht hartritme stoornis, eten wat niet te pruimen was en veel genot van familie en vrienden. Na 8 dagen (inclusief mijn verjaardag) in het ziekenhuis te hebben gelegen, mocht ik eindelijk naar huis met een grote kaart waarop al mijn afspraken stonden gepland voor de volgende controles.

Het was zover, de tijd was gekomen om voor mijn eerste controle, met veel plezier ging ik naar het ziekenhuis, want dit was de eerste keer dat ik mijn voeten ging zien in de stand waar ze nu in stonden (via een röntgen foto's). Bij de controle was alles zover te zien was goed verlopen, er waren geen klachten vanaf mijn kant, en volgens de specialist was alles goed op de röntgen foto's, wat betekende dat ik over 6 weken weer mocht komen. Echter bleek dat ik sneller terug ging dan verwacht.

De week na de controle, werd ik dood ziek, ik had een verhoogde temperatuur en had heel veel pijn aan mijn rechter voet, wat ik voorheen niet had. Mijn vader vertrouwde het niet (vooral met zijn verleden door een streptokokken infectie), en belde met het ziekenhuis. Volgens hun was er niets aan de hand, en was ik gewoon ziek, voor de pijnklachten kreeg ik een verhoogde dosis pijnstilling. Na 3 weken nog steeds ziek te zijn, en nog steeds veel pijn klachten te hebben reden mijn ouders samen met mij naar het ziekenhuis, gingen naar de gipskamer en eisten dat het gips werd opgemaakt.

Volgens de gipsmeesters en de specialist kon dit niet, want er was een gevaar dat mijn voeten zouden inklappen, wat betekende dat de gehele operatie voor niets was geweest. Mijn ouders bleven erom vragen, tot uiteindelijk de gipsmeester en de specialist met tegenzin het gips openmaakte. Zodra ze met de zaag, in het gips begonnen te zagen kwam er een verschrikkelijke geur uit. Mijn vader wist direct wat er aan de hand was, en een nachtmerrie was er voor mij geboren. Ik had een infectie opgelopen, die de helft van mijn voet was geïnfecteerd, het was zo erg dat er op sommige plekken botten te zien waren. Dat was ook het moment dat de alarmbellen gingen rinkelen.

Ik werd met spoed opgenomen om wild vlees te verwijderen en er werd een kweek opgenomen om te kunnen bepalen wat voor bacterie het was. De volgende dag kwam de arts op mijn kamer, de resultaten vermelden en het bleek een streptokokken infectie te zijn, mijn voet moest 3x per dag worden gespoeld (schoongemaakt) om van de infectie af te kunnen komen, dit duurde 2 maanden en nog een operatie om er volledig vanaf te komen.

Na nog eens 6 maanden in het gips te hebben gezeten, was het zo ver dat ik loopgips kreeg, en werd ik naar huis gestuurd zonder fysiotherapie, ik moest gaan lopen met behulp van krukken. Thuis aangekomen ben ik direct stapje voor stapje als een 2 jarig kind dat net leert lopen, gaan leren lopen. Na 3 weken liep ik volledig zonder krukken rond, en kon ik mij vrij bewegen.

Een kleine 3 weken later, kwam ik lopend bij de specialist binnen zonder enige hulpmiddelen voor mijn laatste controle, zijn conclusie was dat alles ondanks de infectie, en de 2de onverwachte operatie, goed was verlopen. Op de röntgen foto's zag alles er goed uit. Zijn conclusie was dat het gips eraf mocht, eindelijk was het moment daar waar ik mijn voeten helemaal kon zien, en weer normaal dingen kon gaan doen.

In de gaande 2 jaar, ging ik van alles doen. Ik pakte mijn hobby's weer op, ging veel met vrienden naar steden en alles zag er goed uit. Tot het moment dat ik langzaam aan weer pijn begon te krijgen in mijn voeten, ze werden blauw en ik verloor gevoel. Dit had grote gevolgen, ik kwam terecht in een rolstoel en kon alleen nog maar korte stukken lopen met behulp van krukken. Dit was het moment waarop ik en mijn ouders dachten dit is niet goed.

Wij hebben toen contact opgenomen met de arts die mij destijds heeft geopereerd voor een controle vanwege de vele klachten die ik weer krijg. Weer moest ik röntgen foto’s laten maken en nog zelfs een MRI scan om te ontdekken waar de pijnklachten vandaan kwamen, echter kwam er volgens hem niets uit, ik kreeg pijnstilling voorgeschreven en moest volgens hem leren leven met de klachten.

Direct vertrouwde ik de uitspraak van de arts niet, en ben een second opinion wezen aanvragen bij de Maartenskliniek te Nijmegen, twee weken later kreeg ik een brief binnen dat ik op een maandag langs moest komen bij 3 artsen.

Vol vertrouwen ging ik naar de artsen toe, en kreeg ik een korte intake. Ik moest wederom röntgen foto’s laten maken, 5 minuten nadat ik klaar was met rontgen foto’s maken kwam de arts al naar mij toe, en zei het volgende; ‘Morgen ochtend 8 uur wordt je geopereerd’.

Met volle verbazing stonden ik en mijn ouders te kijken, en vroegen ons af wat er aan de hand was. Toen ze eenmaal de röntgen foto’s lieten zien was het direct duidelijk. Er waren krammen in mijn voet geslagen die te groot waren voor mijn voet. Verder concludeerde de artsen dat mijn voeten verkeerd waren gezet, en daardoor diverse botten verkeerd waren terug gegroeid. Een van de artsen noemde het nog zelfs ‘het werk van een slager’.

De volgende ochtend was aangebroken, ik werd geopereerd aan mijn rechter voet waar ik de meeste pijnklachten aan had, de operatie was ingepland voor 4 uur, en duurde uiteindelijk 3 en half uur. Hierbij werden 4 ijzeren platen in mijn voet gezet en 14 schroeven. Ook kwamen er tijdens de operatie kwamen meerdere dingen naar voren zoals bloedvaten die klem waren gezet onder de krammen en zenuwen die definitief waren beschadigde.

6 maanden volgde, waarna direct de volgende operatie werd gepland voor de linker voet. Hierbij volgde een herstelperiode van 6 maanden, en werden er 2 platen en 9 schroeven in mijn voet gezet. Ik werd ingeschreven voor fysiotherapie aangezien ik opnieuw moest leren lopen.

De eerste keer dat ik stond, en keek naar mijn benen schoot ik in tranen uit, mijn voeten stonden rechter dan ooit tevoren, de plek waar de ontsteking was getroffen zag je nauwelijks meer, en het belangrijkste ik had geen pijn meer.

Na een half jaar kon ik stoppen met fysiotherapie, en werd duidelijk wat de blijvende schade was voor mij, ik heb psychische en fysieke klachten eraan overgehouden. Hierdoor besloten mijn ouders en ik meerdere aanklachten in te dienen tegen de arts en het ziekenhuis was slordig werk en mij met veel pijn heeft laten lopen. Hieruit is gekomen dat de arts uit zijn functie is gezet en niet meer mag opereren, tevens moest het ziekenhuis de gemaakte kosten betalen.

Dit is zowel het gehele verhaal, was er allemaal is gebeurd tot mijn 18de levensjaar. Mochten er vragen zijn, stel ze gerust.

Volgende: Hoe gaat het? 21-04 Hoe gaat het?

Reacties


Door Tweakers user vanaalten, maandag 28 augustus 2017 23:13

Heftig verhaal! Goed verhaal, ook. Ik hoop voor je dat die blijvende schade niet blijvend is.

Goed ook dat die aanklacht tegen de arts & ziekenhuis is ingediend. Natuurlijk kunnen er fouten worden gemaakt, het zijn & blijven mensen - maar bij die controle was daar HET moment om daar eerlijk voor uit te komen. Iemand dan wegsturen met 'leer er maar mee leven', dan verdien je weinig meer dan vrijwilligerswerk in de gevangenis.

Door Tweakers user Ample Energy, dinsdag 29 augustus 2017 00:48

Verschrikkelijk allemaal, maar wat nu uitmaakt is groter en belangrijker dan het verleden. Ik hoop dat je verder kunt. En 99% van de artsen zal in 99% van de gevallen voortreffelijk handelen en gelukkig heb ik zelf fysiek gezien nooit problemen gehad met medisch personeel, maar helaas zijn er talloze taken als niet goed genoeg kunnen lezen of luisteren die er voor zorgen dat mensen zelfs met 'onze' huidige kennis onherstelbaar beschadigt kunnen raken in welk opzicht dan ook. Anyway, sterkte, en probeer alsjeblieft te genieten van het leven en al dat je wel kunt!

Door Tweakers user armageddon_2k1, dinsdag 29 augustus 2017 10:21

Man man man, wat een rit. Sterkte met alles en ik bewonder je doorzettingsvermogen en geloof in je eigen gevoel!

Door Tweakers user wizai, dinsdag 29 augustus 2017 10:27

verbazingwekkend hoe de 1e arts heeft geprutst..
Hoe nu verder? Zijn er periodieke controles, of is er nu rust?

Door Tweakers user BladeSlayer1000, dinsdag 29 augustus 2017 17:55

vanaalten schreef op maandag 28 augustus 2017 @ 23:13:
Heftig verhaal! Goed verhaal, ook. Ik hoop voor je dat die blijvende schade niet blijvend is.

Goed ook dat die aanklacht tegen de arts & ziekenhuis is ingediend. Natuurlijk kunnen er fouten worden gemaakt, het zijn & blijven mensen - maar bij die controle was daar HET moment om daar eerlijk voor uit te komen. Iemand dan wegsturen met 'leer er maar mee leven', dan verdien je weinig meer dan vrijwilligerswerk in de gevangenis.
De schade die ik heb opgelopen, is blijvend en het is nog zelfs erger geworden, tot op het punt waar ik nu definitief in een rolstoel zit doordat mijn rechter knieschijf uit de kom is geschoten, en daarbij zenuwen heeft beschadigd. Mocht je er meer over willen lezen kun je klikken op de link.

Tuurlijk kunnen er fouten worden gemaakt, maar het te laat herkennen van een ontsteking, een zeer slechte voetcorrectie uitvoeren die door andere artsen wordt bestempeld als het slachtwerk van een slager vonden mijn ouders en ik teveel.
wizai schreef op dinsdag 29 augustus 2017 @ 10:27:
verbazingwekkend hoe de 1e arts heeft geprutst..
Hoe nu verder? Zijn er periodieke controles, of is er nu rust?
Sinds een ongeluk (waarbij mijn knie uit de kom schoot, en ik een onderbeen verlamd is geraakt), heb ik geen controles meer. Daarvoorheen om de drie maanden een periodieke controle waarbij foto's werden gemaakt van mijn knieën, heupen en voeten, daarbij kwam dan nog ieder jaar een MRI scan, om te kijken hoe het stond met de bloedsomloop.

[Reactie gewijzigd op dinsdag 29 augustus 2017 18:57]


Door Tweakers user Harm_H, woensdag 30 augustus 2017 00:30

Heftig. Een aanslag op je levensloop. Kan me het moeilijk voorstellen. Respect ook voor je vader voor het herkennen van de ontsteking.

"Hieruit is gekomen dat de arts uit zijn functie is gezet en niet meer mag opereren"

Dit lijkt me trouwens erg hard voor de arts ondanks het gedane leed (een mens maakt wel eens fouten?) Ik ga er wel vanuit dat er meerdere klachten zijn gekomen op deze arts? Of echt totaal incompetent?
Schadevergoeding oké, maar als een arts door 1 patiënt uit zijn ambt wordt gezet vind ik dat wel erg zwaar.

Door Tweakers user BladeSlayer1000, woensdag 30 augustus 2017 06:53

Harm_H schreef op woensdag 30 augustus 2017 @ 00:30:
Heftig. Een aanslag op je levensloop. Kan me het moeilijk voorstellen. Respect ook voor je vader voor het herkennen van de ontsteking.

"Hieruit is gekomen dat de arts uit zijn functie is gezet en niet meer mag opereren"

Dit lijkt me trouwens erg hard voor de arts ondanks het gedane leed (een mens maakt wel eens fouten?) Ik ga er wel vanuit dat er meerdere klachten zijn gekomen op deze arts? Of echt totaal incompetent?
Schadevergoeding oké, maar als een arts door 1 patiënt uit zijn ambt wordt gezet vind ik dat wel erg zwaar.
Ik ben van mening dat mensen inderdaad fouten kunnen maken, maar om dan mensen die met veel pijn rondloopt te zeggen; 'je moet er maar mee leren leven' vind ik te kort voor woorden. Je bent tenslotte arts geworden om de pijn aan een patient te verlichten of weg te nemen. Zover ik weet zijn er meerdere patienten geweest waar hij fouten heeft gemaakt.

Door Tweakers user ybos, woensdag 30 augustus 2017 11:46

BladeSlayer1000 schreef op woensdag 30 augustus 2017 @ 06:53:
[...]


Ik ben van mening dat mensen inderdaad fouten kunnen maken, maar om dan mensen die met veel pijn rondloopt te zeggen; 'je moet er maar mee leren leven' vind ik te kort voor woorden. Je bent tenslotte arts geworden om de pijn aan een patient te verlichten of weg te nemen. Zover ik weet zijn er meerdere patienten geweest waar hij fouten heeft gemaakt.
En als een andere arts zijn werk bestempeld als van een slager, dan is ik toch gewoon niet geschikt? Al was het zijn eerste klacht...
Zwaar respect, want wij lezen hier in een paar minuten doorheen maar de periode van pijn, operaties en herstel is eeeeecht lang geweest!

[Reactie gewijzigd op woensdag 30 augustus 2017 11:46]


Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)