Hoe gaat het?

Door BladeSlayer1000 op vrijdag 21 april 2017 12:29 - Reacties (6)
Categorie: Operatie/Revalidatie, Views: 2.221

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik een ongeluk had met mijn been, waardoor mijn leven in een klap veranderden. Nu ben ik zover om eens terug te kijken wat er allemaal is gebeurd in mijn omgeving en met mij zelf.

De pijnblokkade die destijds is geplaatst is inmiddels verwijderd en volg ik speciale fysiotherapie bij het ziekenhuis waar ik ben behandeld om mijn doorbloeding in mijn linker bovenbeen en mijn gehele rechter been goed te houden.

Verder gaat het met het accepteren van de beperking steeds beter, ik leer dingen doen op een andere manier, en om naar de voordelen te kijken in plaats van de nadelen.

Mijn huis is compleet aangepast, ik kan nu zelfstandig bijna alles doen, en krijg bij dingen die ik niet kan hulp van mijn ouders of vrienden. Over vrienden gesproken hebben ze zich aangepast aan mij, ze komen nu langs, en laatst zijn we voor het eerst sinds mijn beperking weer wezen zwemmen met zijn alle, iets waar ik zeker van heb genoten.

Er kwam ook onverwacht een aanbod uit een onverwachte hoek, toen ik bij de na controle was van de wonden, kwam er (in overleg) een ander persoon naar binnen. Achteraf bleek het een bestuurslid te zijn van het ziekenhuis waar ik wordt behandeld met de vraag of ik in vaste dienst wou voor hun als begeleider. Ik heb niet eens nagedacht en zei ja!
Nu is mijn taak om patiŽnten die de mogelijkheid hebben om hun te begeleiden naar hun afdeling mochten ze het niet vinden. Verder help ik de technische dienst bij kleine taken die ik kan uitvoeren.

Nu hoor ik de vraag opkomen hoe doe je de patiŽnten begeleiden? De meeste patiŽnten die aankomen in het ziekenhuis hebben zelf een beperking en hebben een rolstoel of ander hulpmiddel om voor te bewegen. Ik rol in met de patiŽnt mee naar de afdeling.

Al met al gaat het redelijk goed met mij, sommige dingen zijn zwaar andere heb ik nog moeite mee maar de toekomst ziet er goed uit, allemaal met dank aan de specialist, mijn familie en mijn vrienden.

Het 'moderne' onderwijs

Door BladeSlayer1000 op vrijdag 7 april 2017 09:49 - Reacties (11)
Categorie: -, Views: 2.785

Het 'moderne' onderwijs van deze eeuw is al een tijd in opspraak, van het aantal studenten die blijft zitten tot de grote werkdruk en niet te vergeten de rekentoest. Aangezien ik een kleine 4 jaar geleden ben geslaagd als student op het VMBO en een half jaar geleden ben geslaagd als MBO student voor de opleiding middenkader elektro engineering wil ik graag eens mijn inzicht, mening en frustraties kwijt over het onderwijs systeem van nu.

Laat ik ten eerste vermelden dat als je het onderwijssysteem van vroeger en nu naast elkaar gaat zetten, er door de jaren veel is veranderd. Is het er allemaal beter op geworden? Volgens vele oudere niet, en als je het aan jongere vraagt vinden ze het wel goed op de manier hoe het wordt gegeven, maar is dit ook zo?
Als ik kijk naar de lesstof die in de vakken werden gegeven vroeger en nu is er heel veel veranderd, zoals bij wiskunde, waar vroeger ook complex rekenen in het vak wiskunde werd gegeven komt dat tegenwoordig pas op het HAVO / HBO naar voren, hoofdrekenen kunnen de meeste studenten van de 21ste eeuw niet meer, storingen oplossen in een technische installatie leer je niet meer op het VMBO of MBO.

Maar wat is de oorzaak dat er naar mijn idee essentiŽle vakken en lesstof worden weggelaten? Mijn mening daarop is omdat het tegenwoordig niet meer in het 'moderne' onderwijs past en er weinig benul en passie zit in de docenten. Ik kan talloze voorbeelden opnoemen waar een docent geen benul had waar hij het over had, neem ik hem dit kwalijk? In sommige gevallen wel.
Waarom in sommige gevallen? Soms werden er docenten neergezet bij een vak waar ze geen kennis van hadden zoals in de praktijklessen waar een docent die was afgestudeerd in bedrijfskunde ineens aan ons moest gaan uitleggen hoe een complexe PLC installatie moest worden ontworpen. Maar in andere gevallen gaf ik ook de onderwijsinstelling zelf de schuld, zoals bij een programma wat wij moesten gebruiken om installatieschema's te maken, terwijl de docenten geen eens een cursus over het programma hadden gehad, omdat de directie vond dat het niet nodig was.
Verder vind ik de begeleiding als ik die vergeleek met 4 jaar terug heel erg veranderd. Er is nog nauwelijks contact tussen de student en de docent, en als die er is wordt er weinig tijd voor vrij gemaakt.

Noem ik nou iedere docent slecht? Nee totaal niet, er waren ook goede docenten bij die veel passie in hun vak staken en dat zag je echt, ze waren continue bezig zich zelf te ontwikkelen tot een betere docent, waren veel in hun vrije tijd bezig om dingen uit te zoeken voor de studenten.
Maar wacht, zijn het alleen de docenten het probleem? Ook daarop is mijn antwoord nee, veel studenten steken tegenwoordig weinig tijd aan school, alsof school een voorwerp is wat je gemakkelijk in de prullenbak kan gooien en je er in de toekomst niets aan hebt. Studenten maken steeds vaker gebruik van geraffineerde spiekmethodes, om zo maar een gemakkelijk cijfer te halen, ze spijbelen of steken nauwelijks tijd in hun huiswerk.

Kan dit allemaal worden terug gedraaid? Naar mijn mening niet, of het zal zeer lang duren. Ten eerste moeten er meer docenten komen, zodat de begeleiding beter kan worden, studenten moeten gaan inzien dat een opleiding geen wegwerp voorwerp is, maar iets waar je serieus mee bezig moet zijn, en waar je veel tijd in moet steken.

Wat is jouw mening over het moderne onderwijs? Laat het horen in de reacties!

1 klap en alles veranderd

Door BladeSlayer1000 op zaterdag 11 februari 2017 23:54 - Reacties (19)
Categorie: Operatie/Revalidatie, Views: 6.755

Het is al een tijd geleden dat ik iets heb geschreven op mijn blog, en dat allemaal met een reden.

Het begon allemaal een aantal weken geleden, de dag dat ik mijn knie uit de kom schoot tijdens het doen van dagelijkse werkzaamheden. Direct heeft mijn vader 112 gebeld, en die hebben mij naar naar een gespecialiseerde kliniek gebracht waar ik al 5 jaar bekend ben met mijn problemen.

Eenmaal daar aangekomen ging alles heel snel, ik krijg pijnstilling, er werden foto’s gemaakt. Mijn rechter knieschijf zat achterin mijn been, en mijn kuitbeen was verdraaid. De enige oplossing om dit probleem op te lossen was een operatie die na verwachting 6 uur ging duren. Direct werd ik onder narcose gebracht, en naar de operatiekamer gebracht. Tijdens de operatie werd meer duidelijk. Er waren diverse spieren gescheurd en een zenuw is beschadigd. Uiteindelijk duurde de hele ingreep 9 uur.

De volgende dag kwamen de artsen uitleggen wat ze allemaal hadden gedaan, ze hebben het kuitbeen terug gedraaid, mijn knieschijf terug geplaatst en een tijdelijke pijnblokkade aangebracht in mijn bovenbeen om de pijn te beperken. De bloedsomloop was niet beschadigd, de spieren zouden zichzelf herstellen, maar de zenuw niet met als gevolg dat alles onder mijn knie geen gevoel meer had. De toekomst die op mij af kwam was direct heel duidelijk; zelfs met zware revalidatie is de kans dat ik ooit kan lopen minimaal, de kleine stukken die ik voorheen nog kon lopen moest ik vergeten. Dit kwam in als een bom, bij zowel mij, mij familie en vrienden.

Na 2 weken ter controle in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik eindelijk naar huis. Thuis aangekomen kwam ik toch veel dingen tegen die ik voorheen allemaal wel kon doen, en nu ineens niet meer. Ik kon niet meer zelf een glas pakken uit de kast, koken, iets van de bovenste plank pakken bij mijn bureau of zelf boodschappen doen.

Veel dingen zijn om mij heen veranderd, met boodschappen doen heb ik personeel van de winkels die mij helpen om dingen te pakken, zijn alle probleem punten die er nog waren in mijn huis aangepast. In plaats van naar vrienden toe te gaan, komen hun nu naar mij toe, heb ik ontslag moeten nemen bij mijn werk.


Nu ben ik opzoek naar een nieuwe baan, en tegelijk mijzelf aan het oriŽnteren naar omscholing. Ook heb ik hulp gekregen bij het accepteren dat ik voor altijd in een rolstoel moet zitten en veel dingen die ik vroeger deed niet meer kan doen.

Zo zie je maar, dat je leven in 1 klap met het doen van dagelijkse werkzaamheden kan veranderen. Daarom 1 bericht naar iedereen die dit leest, geniet van iedere dag, het kan zomaar veranderen.

Mochten er vragen zijn, stel ze gerust. Als ik er geen antwoord op wil geven zal ik dit eerlijk toegeven.

Mij zelf even voorstellen..

Door BladeSlayer1000 op woensdag 24 augustus 2016 19:15 - Reacties (14)
Categorie: Introductie, Views: 2.495

Hallo lezer,

Er zal inmiddels wel niet worden gedacht, hoeveel mensen hebben een blog op Tweakers, en hoeveel mensen komen er iedere dag wel niet bij? Nou vandaag ben ik een van die mensen die begint met bloggen.

Sommige zullen mij al kennen van het Elektronica forum maar om mijzelf netjes voor te stellen begin ik bij het begin.

Ik ben Bladeslayer en op het moment van schrijven 20 jaar (nu mag je zelf uitrekenen hoe oud ik ben mocht dit later worden gelezen :P), ik woon in de omgeving Arnhem/Nijmegen en ben net afgestudeerd aan het ROC. Mijn interesses liggen in de elektronica en gamen.

In mijn blog ga ik het hebben over diverse dingen, waaronder; Elektronica, games, maar ook dingen die ik in mijn dagelijks leven meemaak, of heb meegemaakt. Een van de dingen waar ik oa over ga praten is mijn beperking, operatie en revalidatie.

Mochten er ondertussen vragen opkomen, stel ze gerust.